بررسی ارتباط میان هوش هیجانی و امید به آینده با بیش فعالی در میان کودکان ابتدایی مدارس منطقه ۵ کرج

هوش هیجانی جدیدترین تحول در زمینه فهم رابطه میان تعقل و هیجان است. مفهوم هوش هیجانی یک حیطه چند عاملی از مجموعه مهارتها و صلاحیتهای اجتماعی است که بر تواناییهای فرد برای تشخیص، درک و مدیریت هیجان، حل مساله و سازگاری تاثیر می گذارد و به طرز موثری فرد را با نیازها، فشارها و چالشهای زندگی سازگار می کند. از سوی دیگر یکی از مهمترین نیازهای روانی انسان امید به آینده است. آدمی نیازمند امید به آینده است و راز شاد زیستن در رضایت از گذشته و امید به آینده است. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان هوش هیجانی و امید به آینده با بیش فعالی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کودکان ابتدایی مدارس منطقه ۵ کرج تشکیل دادند. در این پژوهش از پرسشنامه هوش هیجانی، پرسشنامه امید به آینده اشنایدر و پرسشنامه بیش فعالی کانرز (۱۹۶۰) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۰ انجام گرفت. بر اساس نتایج به دست آمده از رگرسیون خطی، هوش هیجانی با بیش فعالی به میزان ۶۷٫۵ درصد با یکدیگر همبستگی داشتند و این همبستگی نیز منفی بود. از سوی دیگر درصد امید به آینده و بیش فعالی به میزان ۶۷٫۷ با یکدیگر همبستگی دارند و این همبستگی نیز منفی است. بنابراین با افزایش بیش فعالی، امید به آینده کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، امید به آینده ، بیش فعالی