مقایسه تاثیر ورزشهای انفرادی و گروهی بر سازگاری اجتماعی دختران خوابگاهی

زندگی خوابگاهی به عنوان یک مرحله انتقالی مهم در زندگی دانشجویان به ویژه، دختران می تواند با چالش های اجتماعی و روانی همراه باشد. ورزش به عنوان یک ابزار موثر در بهبود سازگاری اجتماعی شناخته شده است. این مطالعه به مقایسه تاثیر ورزشهای انفرادی و گروهی بر سازگاری اجتماعی دختران خوابگاهی می پردازد. هدف اصلی این تحقیق تحلیل مزایا و معایب هر یک از این نوع ورزشها و تاثیر آنها بر تعاملات اجتماعی، حس تعلق و کیفیت زندگی دانشجویان است. تحقیقات نشان می دهند که ورزشهای گروهی مانند والیبال و بسکتبال به دلیل فراهم آوردن فرصت های اجتماعی و تعاملات بین فردی، می توانند به تقویت روابط اجتماعی و احساس همبستگی در بین دختران خوابگاهی کمک کنند. از سوی دیگر، ورزشهای انفرادی مانند دویدن و یوگا به دانشجویان این امکان را می دهند که به تنهایی و در فضایی آرام به فعالیت بپردازند که می تواند به افزایش تمرکز و کاهش اضطراب کمک کند، اما ممکن است فرصت های کمتری برای تعامل اجتماعی فراهم کنند. نتایج این مطالعه نشان می دهند که ورزشهای گروهی معمولا تاثیر بیشتری بر سازگاری اجتماعی دارند، در حالی که ورزشهای انفرادی نیز می توانند به بهبود سلامت روان کمک کنند. بنابراین، انتخاب نوع ورزش بستگی به شخصیت و نیازهای فردی دانشجویان دارد. این تحقیق پیشنهاد می دهد که دانشگاه ها برنامه های ورزشی متنوعی را برای دانشجویان دختر فراهم کنند تا از مزایای هر دو نوع ورزش بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

ورزشهای انفرادی و گروهی ، سازگاری اجتماعی ، دختران خوابگاهی