تاثیر ورزش روی اضطراب و افسردگی کودک و نوجوان

هدف: با هدف پاسخ به ابهامات در این مطالعه نقش ورزش در اضطراب و افسردگی کودک و نوجوان مرور شده. یافته ها: افسردگی و اضطراب از اختلالات رایج سلامت روانی جوانان و نوجوانان است که در صورت رفع نشدن به بروز مشکلات عمده ای منجر می شود؛ از طرفی، فعالیت جسمی و ورزش از طریق اثرات فیزیولوژیکی و اجتماعی می تواند در کاهش افسردگی و اضطراب موثر باشد. ورزش بدلیل اثرات مثبت ذهنی و فیزیکی نقش موثری در بازتوانی و مدیریت درمان بیماران روانی دارد و در جوامع مختلف از ورزش به عنوان وسیله ای برای پیشگیری از بیماری ها، بهبود سلامتی و احساس خوب داشتن استفاده می شود. روانشناسان اجتماعی همواره بر این نکته تاکید کرده اند که یک انگیزه ی درونی برای رفتاری شایسته در انسان ها وجود دارد و این میل به شایستگی و مهار شخصی در قلمرو ورزش، میدان عمل گسترده ای می ابد، به این دلیل که ورزش انباشته از فرصت های برخورد با موانع و مشکلات از یک سو و عمل خود فرد از سوی دیگر است. غلبه بر کشمکش ها و مشکلات در ورزش، احساس شخصی فرد را از شایستگی و مهار خویش افزایش می دهد. در حقیقت ورزش جزئی از زندگی انسان از بدو تولد تا لحظه ی مرگ است انسان از نظر فیزیولوژیکی نیاز به جنبش و حرکت دارد. کمبود تحرک و فعالیت های بدنی می تواند منجر به رکود در سلامت جسمانی روانی و ایجاد اختلالاتی همچون اضطراب و استرس و افسردگی شود. نتیجه گیری: انجام ورزش به طور معنی داری با کاهش اضطراب و افسردگی در ارتباط بود، این ارتباط براساس جنس و همچنین نوع ورزش در جنس زن و ورزش هوازی به مراتب قوی تر و موثرتر بود. با توجه به اثر گذار بودن ورزش بر اضطراب و افسردگی انتظار می رود ورزش به عنوان یک درمان غیر دارویی و کم عارضه در کاهش اضطراب و افسردگی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

ورزش ، اضطراب ، افسردگی