بررسی رابطه متغیرهای زمینه ای با خودکارآمدی معلمان مدارس استثنایی

خودکارآمدی معلمان در مدارس استثنایی یکی از عوامل اساسی و حیاتی برای پیشرفت و توسعه صحیح دانش آموزان با نیازهای ویژه است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی است که از نظر ماهیت، تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. ۱۲۶ معلم از چند مدرسه استثنایی با روش نمونه گیری داوطلبانه به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش متغیر خودکارآمدی از پرسشنامه خودکارآمدی هیجانی بورلی و همکاران (۲۰۰۸) استفاده شد. یافته های پژوهش حاضر نشان داد بین متغیر جنسیت با خودکارآمدی رابطه معنادار همبستگی ضعیف و معکوس وجود دارد و متغیرهای سن و سابقه کار با خودکارآمدی رابطه معناداری وجود نداشت. خودکارآمدی معلمان در مدارس استثنایی اهمیت زیادی دارد چون با چالش های منحصر به فردی روبرو هستند که نیازمند توانایی ها و مهارت های ویژه ای برای پیشبرد آموزش و پرورش دانش آموزان مختلف می باشد. در جهت افزایش خودکارآمدی برگزاری کارگاه های مهارت های ارتباطی و حل مسئله و همچنین تشویق به خلاقیت و نواوری در معلمان اثرگذار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، معلمان مدارس استثنایی ، متغیرهای زمینه ای