پیش بینی نگرش کلی به هوش مصنوعی بر اساس ۵ عامل بزرگ شخصیت در دانشجویان دانشگاه شیراز ۱۴۰۱-۱۴۰۲

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیشبینی نگرش کلی به هوش مصنوعی بر اساس ۵ عامل بزرگ شخصیت انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشکده علوم انسانی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود و گروه نمونه مورد مطالعه تعداد ۱۴۴ نفر بود. از نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد. در تجزیه و تحلیل داده ها در سطح استنباطی با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون روابط بین متغیرها بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. نتایج نشان داد عصبیت، توافق، وجدانی بودن و باز بودن به تجربه و برونگرایی به صورت مستقیم نگرش مثبت به هوش مصنوعی را پیش بینی می کنند. عصبیت، توافق پیشبینی کننده های مستقیم و معنادار نگرش منفی به هوش مصنوعی و وجدانی بودن، برونگرایی و باز بودن به تجربه پیش بینی کننده های معکوس و معنادار نگرش منفی به هوش مصنوعی اند.

کلیدواژه ها:

نگرش هوش مصنوعی ، ۵ عامل بزرگ شخصیت ، دانشجویان