رابطه توانمندسازی با فرسودگی شغلی و رضایت شغلی

امروزه با توجه به عرصه رقابتی سازمانها فرآیند توانمندسازی با ایجاد احساس اعتماد به نفس و با به وجود آوردن فضایی معقول برای کارکنان یک مجموعه این فرصت را به وجود خواهد آورد تا تواناییها و مهارتهایشان را بهبود بخشیده و موجبات اثر بخشی خود را فراهم سازند تا در نهایت سازمان عملکرد بهتری داشته باشد. قطعا کارکنان به عنوان اصلی ترین کارگزاران اجرایی و مهمترین سرمایههای سازمانی، نقش کلیدی در بهبود عملکرد و پیشرفت یک مجموعه ایفا میکنند در همین راستا دو ویژگی اصلی کارکنان که نقش کلیدی در فرآیند کارکنان بی تردید وجه ممیزی سازمانهای اثر بخش از غیر اثر بخش هستند؛ چرا که سازمان را موطن خود و از خود میدانند و برای تحقق اهداف آن افزون بر نقش رسمی خود عمل نموده و از هیچ تلاشی در این راستا دریغ نمی کنند. در همین راستا باید به تمامی ابعاد ذهنی و رفتاری کارکنان توجه و بسیاری از آسیبهای آنها شناسایی و در نهایت در قالب اجرای فرآیندهای توانمندسازی زمینه ارتقای عملکرد آنها فراهم شود. رضایت شغلی و فرسودگی شغلی دو مولفه اصلی نقش کلیدی بر عملکرد کارکنان خواهد داشت و در این مقاله به روش کتابخانه ای مدل و نحوه فرآیند توانمندسازی و نقش آن بر افزایش رضایت شغلی و کاهش فرسودگی شغلی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است به طور کلی توانمندسازی مفهومی چند بعدی است که فقط شامل تفویض اختیار و قدرت تصمیم گیری از سوی مدیران مافوق به کارکنان رده پایین را شامل نمیشوند و در صورتی که مدیران در فرآیند توانمندسازی به شاخصهای باورها و احساسات کارکنان بیشتر توجه کنند، رضایت شغلی و جلوگیری از فرسودگی شغلی با موفقیت، محقق خواهد شد.

کلیدواژه ها:

عملکرد سازمانی ، توانمندسازی ، فرسودگی شغلی ، رضایت شغلی