اثر بخشی طرحواره درمانی بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به اضطراب اجتماعی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به اضطراب اجتماعی بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان مراجعه کننده به کلینیک مشاوره و خدمات روان درمانی شهر رشت در سال ۱۴۰۳ بود. از این تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی برای انجام پژوهش انتخاب گردیدند و به روش تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه به مدت یک ساعت و نیم تحت بسته ی آموزش طرحواره درمانی یانگ کلوسکو، (۲۰۰۳)، ترجمه حمیدپور و اندروز (۱۳۹۸) قرار گرفتند. در صورتی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. ابزار گردآوردی دادهها پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۶) بود. داده ها با روش آماری تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که آموزش طرحواره درمانی بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به اضطراب اجتماعی اثر بخش است. با توجه به نتایج تحقیق حاضر و اهمیت آموزش طرحواره درمانی، توجه به این مهارت یک ضرورت است که میتوان از طریق آن به ارتقای کیفیت زندگی زنان مبتلا به اضطراب اجتماعی کمک کرد.

کلیدواژه ها:

اثر بخشی طرحواره درمانی ، کیفیت ، زندگی ، اضطراب اجتماعی