بررسی عملکرد مصالح بومی در کاهش مصرف انرژی در ساختمانهای اداری

این مقاله به تحلیل عملکرد انرژی یک ساختمان اداری واقع در شهر تهران می پردازد که مدل سازی آن بر پایه اطلاعات بصری (تصویر) انجام شده است. افزایش مصرف انرژی در ساختمانهای اداری شهر تهران به ویژه در دوره های اوج مصرف لزوم انجام مطالعات جامع در زمینه بهینه سازی مصرف انرژی را دو چندان کرده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مصرف انرژی و ارائه راهکارهای بهینه سازی در ساختمان اداره کل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران انجام شده است. با توجه به محدودیت دسترسی به پلانهای معماری، مدل سازی حجمی ساختمان بر اساس تصاویر نمای موجود انجام و در نرم افزار DesignBuilder شبیه سازی گردید. تحلیل داده ها نشان داد که بیشترین میزان مصرف انرژی مربوط به بخشهای گرمایش (۱۲۰ کیلووات ساعت بر متر مربع در سال) و سرمایش (۶۵ کیلووات ساعت بر متر مربع در سال) است که ناشی از ضعف در عایق کاری جداره های خارجی و استفاده از پنجره های تک جداره می باشد. مصرف انرژی در بخش روشنایی و تجهیزات نیز قابل توجه بوده و با ارتقاء به سیستمهای LED و تجهیزات کم مصرف قابل بهینه سازی است. در ادامه، راهکارهایی نظیر بهبود عایق حرارتی، تعویض پنجره ها با انواع دو جداره، طراحی سایبانهای نما، و نصب پنلهای خورشیدی پیشنهاد شد. نتایج نشان داد اجرای این راهکارها می تواند مصرف انرژی سالانه ساختمان را تا ۳۰٪ کاهش داده و انتشار گاز دی اکسید کربن را به طور معناداری کاهش دهد به طور کلی این پژوهش ثابت کرد که حتی ساختمانهای موجود نیز با اصلاحات معقول قابلیت حرکت به سوی پایداری انرژی و کاهش اثرات زیست محیطی را دارند. یافتههای این تحقیق می تواند راهنمای مناسبی برای بهینه سازی انرژی در سایر ساختمانهای اداری مشابه در کلان شهر تهران (باشدا و مفروضات استاندارد در نرم افزارهای شبیه سازی انرژی صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

مصالح بومی ، مصرف انرژی ، ساختمانهای اداری ، تحلیل انرژی ، بهینه سازی