بررسی رابطه هوش اخلاقی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر پایه یازدهم شهر گالیکش، ایران

این مطالعه به بررسی رابطه بین هوش اخلاقی و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دختر پایه یازدهم شهر گالیکش، استان گلستان، ایران می پردازد. هوش اخلاقی که به عنوان توانایی تشخیص درست از غلط و عمل بر اساس اصول اخلاقی تعریف می شود، نقشی اساسی در فرآیندهای تصمیم گیری و روابط بین فردی دانش آموزان در محیط های آکادمیک ایفا می کند. این مفهوم قابلیت پرورش و توسعه دارد و بر اهمیت آن در برنامه های درسی آموزشی تاکید می شود. یافته های این پژوهش همبستگی مثبت و معناداری بین هوش اخلاقی و عملکرد تحصیلی را نشان داد؛ به گونه ای که سطوح بالاتر هوش اخلاقی با نتایج تحصیلی بهبود یافته در میان شرکت کنندگان مرتبط بود. این امر، پتانسیل قابل توجه ادغام آموزش اخلاق در شیوه های استاندارد آموزشی را برجسته می سازد تا هم پیشرفت شناختی و توسعه جامع فردی دانش آموزان تسهیل شود. پیامدهای این یافته ها حاکی از نیاز موسسات آموزشی به اولویت بندی آموزش هوش اخلاقی برای پرورش همزمان موفقیت تحصیلی و توسعه اخلاقی در میان دانش آموزان است. با این حال، پژوهش های پیشین در مورد تاثیرات احتمالی جنسیت بر هوش اخلاقی نتایج متناقضی ارائه کرده اند و اتکا به داده های خود گزارشی در این تحقیق سوالاتی را در مورد قابلیت اطمینان یافته ها مطرح می کند که با روش های پژوهشی گسترده تر و متنوع تر قابل بهبود است. به طور کلی، این بررسی در مورد ارتباط هوش اخلاقی و پیشرفت تحصیلی بین شهای حیاتی و کاربردی را برای مربیان، مشاوران و سیاست گذاران آموزشی فراهم کرده و رویکردی جامع به آموزش را که شامل توسعه اخلاقی در کنار پیشرفت تحصیلی است، ترویج می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش ، اخلاقی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، دختر ، گالیکش ، روانشناسی تربیتی