یادگیری ترکیبی (Blended Learning) و اثرات آن بر انگیزه و عملکرد دانش آموزان

هدف این مقاله مروری بررسی اثرات یادگیری ترکیبی (Blended Learning بر انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. یادگیری ترکیبی به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی تلفیقی از آموزش حضوری و آموزش الکترونیکی است که در سالهای اخیر مورد توجه گسترده ای در نظامهای آموزشی قرار گرفته است. این مطالعه با استفاده از روش مرور نظام مند پژوهشهای انجام شده بین سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ در پایگاههای علمی معتبر از جمله SID» ،«MagIran» ، «Civilica» و «DOI» را بررسی کرده است. منابع انتخابی شامل ۱۸ مقاله علمی پژوهشی مروری و کنفرانسی در زمینه تاثیرات یادگیری ترکیبی بر انگیزش، پیشرفت تحصیلی، خودپنداره، تعاملات آموزشی و کیفیت یادگیری بوده اند. یافتهها نشان میدهند که استفاده از یادگیری ترکیبی میتواند موجب افزایش انگیزش درونی و بیرونی بهبود عملکرد تحصیلی تقویت تعاملات بین دانش آموزان و معلمان و ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری گردد. به ویژه در مقاطع متوسطه و ابتدایی بهره گیری از رویکردهای ترکیبی منجر به افزایش علاقه مندی به ،دروس، مشارکت فعال تر در کلاس و بهبود درک مفاهیم شده است. همچنین پژوهشها حاکی از آناند که یادگیری ،ترکیبی با فراهم سازی فرصتهای یادگیری فرد محور خودتنظیم و انعطاف پذیر توانسته است زمینه ارتقای خود پنداره تحصیلی و کاهش اضطراب آموزشی را فراهم سازد. در مجموع، مطالعات نشان میدهد که یادگیری ترکیبی در صورت طراحی دقیق و بهره گیری از زیرساختهای مناسب، می تواند ابزاری کارآمد در افزایش انگیزه و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد این یافتهها میتوانند راهنمایی موثر برای سیاست گذاران طراحان آموزشی و معلمان در برنامه ریزی دروس و انتخاب روشهای تدریس نوین فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، آموزش الکترونیکی ، آموزش حضوری ، خودپنداره ، تعاملات آموزشی