بررسی اثربخشی درمان چند بعدی معنوی بر امید به زندگی و کیفیت زندگی دختران دوره متوسطه اول شهرستان مهریز

ارتقای امید به زندگی و کیفیت زندگی در نوجوانان اهمیت بسیاری دارد و زندگی فرد را در دوره های بعدتر تحت تاثیر قرار میدهد. این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان چند بعدی معنوی بر امید به زندگی و کیفیت زندگی دختران دوره متوسطه اول شهرستان مهریز انجام گرفت. روش انجام، تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه، آماری کلیه دختران دوره متوسطه اول شهرستان مهریز بودند ۱۱۷۷ نفر) و با نمونه گیری در دسترس یک گروه ۳۰ نفری انتخاب شدند سپس به طور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری تحت عنوان گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۷۰ دقیقه ای در دوره درمان چندبعدی معنوی» شرکت نمودند و در این دوره گروه کنترل هیچگونه آموزش خاصی را دریافت نکرد ابزار گردآوری داده ها در پیش آزمون و پس آزمون پرسشنامه امید به زندگی اشتایدر (AHS) (۱۹۹۱) و پرسشنامه کیفیت زندگی استاندارد نوجوان (-۵۲KIDSCREEN بود و دادههای به دست آمده با نرم افزار ۲۴spss مورد پردازش و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان چندبعدی معنوی تاثیر معناداری بر امید به زندگی و کیفیت زندگی دختران دوره متوسطه اول شهرستان مهریز داشته است به طوری که ۴۲ درصد از تفاوت بین گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای وابسته ناشی از مداخله آزمایشی بود ،همچنین تحلیل کوواریانس تک متغیری نشان داد که درمان چند بعدی معنوی» باعث افزایش ۳۴/۱ درصدی نمرات پس آزمون امید به زندگی و افزایش ۲۰۳ درصدی نمرات پس آزمون کیفیت زندگی شده است. بنابراین پیشنهاد میشود که در مراکز مشاوره و مراکز (تحصیلی از پروتکل درمان چند بعدی معنوی برای نوجوانان استفاده شود تا سطح امید به زندگی و کیفیت زندگی آنها ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

امید به زندگی ، کیفیت زندگی ، درمان چندبعدی معنوی ، دختران ، نوجوان