بررسی رابطه بین کمال گرایی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه شمس گنبد کاووس

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ابعاد مختلف کمالگرایی و پیشرفت تحصیلی در میان دانشجویان دانشگاه شمس گنبد کاووس است. کمال گرایی به عنوان یک سازه، چند بعدی می تواند تاثیرات متفاوتی بر عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانشجویان داشته باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان کارشناسی این دانشگاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۱۵۰ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کمال گرایی چندبعدی هویت و فلت (۱۹۹۱) و معدل تحصیلی ترم جاری دانشجویان بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که کمال گرایی خودمحور به طور مثبت و معنادار با پیشرفت تحصیلی رابطه دارد، در حالی که کمال گرایی تجویز شده اجتماعی با پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معنادار دارد. بر این اساس مداخله های آموزشی و روان شناختی باید به گونه ای طراحی شوند که ابعاد ناسازگار کمال گرایی را کاهش داده و در عین حال انگیزه های درونی برای موفقیت تحصیلی را تقویت نمایند.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، پیشرفت تحصیلی ، دانشجویان ، کمال گرایی خود محور ، کمال گرایی اجتماعی ، کمال گرایی تجویز شده