تاثیر شیوههای تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر شیوههای تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. شیوههای تدریس فعال، شامل روشهایی مانند یادگیری گروهی، بازیهای آموزشی، یادگیری مبتنی بر پروژه و بحثهای کلاسی در راستای تقویت مشارکت دانش آموزان و ایجاد یادگیری عمیق و معنادار طراحی شده است. این تحقیق از نوع آزمایشی با گروههای کنترل و آزمایش است که روی ۴۰ دانش آموز مقطع ابتدایی در دو مدرسه مختلف انجام شد. دادهها از طریق پرسشنامههای انگیزش تحصیلی، آزمونهای عملکردی، مشاهدات کلاسی جمع آوری شد. نتایج نشان داد که استفاده از شیوههای تدریس فعال موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود عملکرد تحصیلی، تقویت مهارتهای اجتماعی و گروهی و یادگیری مفهومی عمیق تر در دانش آموزان گردید. همچنین، دانش آموزان در گروه آزمایش که از شیوههای فعال استفاده میکردند، در مقایسه با گروه کنترل، عملکرد بهتری در آزمونهای علمی و ریاضی داشتند و مشارکت بیشتری در کلاسها از خود نشان دادند. بر اساس این نتایج میتوان نتیجه گرفت که شیوههای تدریس فعال به عنوان یک ابزار موثر در بهبود فرآیند یادگیری و ایجاد انگیزه در دانش آموزان ابتدایی توصیه میشود. این پژوهش اهمیت تغییر در روشهای تدریس به سمت شیوههای فعال را برای افزایش اثربخشی یادگیری در مدارس ابتدایی تاکید میکند.

کلیدواژه ها:

تدریس ، فعال ، شیوه ، تدریس ، یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی