بررسی اثر بخشی آموزش بهداشت روان بلوغ برکیفیت یادگیری دانش آموزان

با وجود اینکه به اهمیت بهداشت روان در سلامت روان دانش آموزان توجه خاصی شده است تحقیقات انجام شده در خصوص آموزش بهداشت روان در کیفیت یادگیری اندک بوده است پژوهش حاضر با بکارگیری روش تحقیق ترکیبی متوالی، به بررسی اثر بخشی آموزش بهداشت روان دوران بلوغ بر کیفیت یادگیری دانش آموزان پسر پایه نهم دوره متوسطه اول پرداخته است. در بخش کمی این مطالعه، شرکت کنندگان شامل ۶۰ دانش آموز بودند که بر اساس روش نمونه گیری قابل دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. همچنین در بخش کیفی هشت نفر از دانش آموزان بر اساس روش نمونه گیری هدفمند و با رویکرد اشباع داده شرکت داشتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه کیفیت یادگیری جمع آوری گردید. همچنین برای درک عمیق تر تجربه دانش آموزان پس از دوره، آموزش از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. داده های کمی از طریق آزمون انکووا یک طرفه و داده های کیفی از طریق مقوله بندی مضمون محور استفاده شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد آموزش بهداشت روان بلوغ تاثیر معناداری بر بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان تاثیر معناداری داشته است. تحلیل داده های کیفی نیز نشان داد که دانش آموزان علاوه بر کسب آگاهی درباره تغییرات روانی و جسمانی دوران بلوغ با موانعی نظیر فضای خشک آموزشی، روشهای تنبیهی برخی معلمان، و نبود تعامل اثربخش میان معلمان و مشاوران روبه رو بودند. همچنین نقش محیط آموزشی، نگرش کادر مدرسه و تعامل بین فردی در تجربه یادگیرندگان بسیار پررنگ بود. یافتههای پژوهش بیانگر اهمیت تلفیق آموزش بهداشت روان با مهارتهای زندگی و ضرورت بازنگری در سیاستهای مشاوره مدرسه میباشد در نهایت پیشنهاد میشود با ارتقای توانمندی مشاوران آموزش معلمان در زمینه راهنمایی و مشاوره و تقویت ارتباط ساختاری بین معلمان مدیران و مشاوران زمینه بهتری برای حمایت روانی-تحصیلی از دانش آموزان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش بهداشت روان بلوغ ، سلامت روان ، کیفیت یادگیری ، محیط آموزشی ، تعامل بین فردی