بررسی رابطه بین میزان استفاده از فناوری آموزشی و رشد مهارتهای تفکر خلاق در دانش آموزان

فناوریهای آموزشی در سالهای اخیر به طور چشمگیری تحولات مهمی را در فرآیندهای یاددهی-یادگیری ایجاد کرده اند و توانسته اند به ابزاری قدرتمند برای ارتقای کیفیت آموزش تبدیل شوند. فناوریهای آموزشی می توانند به شیوه های مختلفی به پرورش تفکر خلاق کمک کنند. یکی از مهمترین ویژگیهای این فناوریها قابلیت ایجاد محیطهای یادگیری تعاملی است که در آن دانش آموزان می توانند به صورت فعال در فرآیند یادگیری شرکت کنند. ابزارهای دیجیتال همچون بازیهای آموزشی، شبیه سازیها و محیطهای یادگیری مجازی به دانش آموزان این امکان را میدهند که از رویکردهای غیرسنتی برای حل مسائل استفاده کرده و ایده های خلاقانه خود را آزمایش کنند. در این تحقیق همچنین به بررسی چالشها و موانعی پرداخته شده است که ممکن است استفاده از این فناوریها را محدود کنند. عواملی چون نبود زیرساختهای مناسب، کمبود آموزش مهارتهای فناوری برای معلمان و نابرابری در دسترسی به فناوریها می توانند اثربخشی این ابزارها را تحت الشعاع قرار دهند. با این حال در صورت استفاده صحیح و برنامه ریزی شده، فناوریهای آموزشی می توانند به طور موثری در بهبود تفکر خلاق دانش آموزان و افزایش مشارکت آنان در فرآیندهای آموزشی کمک کنند. آموزشی زمانی می توانند به رشد مهارتهای تفکر خلاق در دانش آموزان کمک کنند که به صورت آگاهانه و منطبق با نیازهای فردی دانش آموزان به کار گرفته شوند. برای دستیابی به این هدف ضروری است که معلمان از مهارتهای کافی در استفاده از فناوری برخوردار باشند و مدارس نیز به زیرساختهای لازم برای بهره برداری موثر از این ابزارها مجهز شوند. در نهایت، فناوریهای آموزشی باید مکمل فرآیندهای آموزشی باشند و نه جایگزین آنها.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، رشد مهارت تفکر خلاق ، دانش آموزان