بررسی تاثیر فعالیت بدنی بر سلامت روان و کارکرد اجرایی کودکان دارای اختلال کم توجهی / بیش فعالی

اختلال نقص توجه/بیش فعالی یکی از شایعترین اختلالات عصب رشدی در کودکان است که با علائمی چون بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری مشخص می شود. کودکان مبتلا به این اختلال اغلب با مشکلاتی در زمینه سلامت روان و کارکردهای اجرایی نظیر حافظه کاری، بازداری پاسخ و انعطاف پذیری شناختی مواجه هستند. در سالهای اخیر، فعالیت بدنی به عنوان یکی از مداخلات مکمل و کم هزینه توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. هدف این مقاله مروری، بررسی نقش فعالیت بدنی در بهبود سلامت روان و عملکرد اجرایی کودکان دارای بیش فعالی است. برای این منظور، مطالعات منتشر شده در پایگاه های معتبر علمی بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ با کلیدواژه های بیش فعالی، فعالیت بدنی، عملکرد اجرایی جستجو و تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که فعالیت های بدنی منظم، به ویژه تمرینات هوازی، می توانند باعث بهبود معنادار در کارکردهای اجرایی و کاهش علائم روان شناختی همچون اضطراب، افسردگی و کاهش طرد اجتماعی در این کودکان شوند. با این حال، محدودیت هایی چون تنوع روش های اندازه گیری، حجم نمونه های کوچک و طراحی های غیر کنترلی در برخی مطالعات دیده می شود. نتایج این مرور نشان می دهد که تلفیق فعالیت بدنی با سایر مداخلات درمانی می تواند رویکردی موثر در ارتقای سلامت روان و شناختی کودکان مبتلا به بیش فعالی باشد و نیاز به پژوهش های بیشتر در این زمینه احساس می شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، عملکرد اجرایی ، سلامت روان ، اختلال بیش فعالی ، کمبود توجه در کودکان