تاثیر مداخلات روانشناسی تربیتی بر شاخصهای سلامت روان در دانش آموزان ابتدایی

در دهه های اخیر اهمیت سلامت روان به عنوان یکی از ابعاد اساسی رشد و یادگیری کودکان توجه بسیاری از پژوهشگران، روان شناسان و متخصصان تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. با توجه به اینکه دوره ابتدایی یکی از حساس ترین و بنیادین ترین مراحل رشد روانی اجتماعی کودکان به شمار می رود، طراحی و اجرای مداخلات هدفمند در حیطه روانشناسی تربیتی می تواند نقش موثری در ارتقاء شاخصهای سلامت روان دانش آموزان ایفا کند. این مقاله مروری با هدف بررسی و تحلیل مطالعات انجام شده در زمینه تاثیر مداخلات روانشناسی تربیتی بر مولفه های گوناگون سلامت روان از جمله اضطراب، افسردگی، اعتماد به نفس، مهارت های مقابله ای، تاب آوری و تنظیم هیجانی در دانش آموزان ابتدایی تدوین شده است. برای این منظور، مجموعه ای از پژوهش های داخلی و خارجی از سال های اخیر گردآوری و با رویکردی تحلیلی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از برنامه های آموزشی مبتنی بر روان شناسی مثبت گرا، آموزش مهارت های زندگی، تقویت مهارت های اجتماعی و هیجانی، مشاوره گروهی و فردی و نیز رویکردهای شناختی-رفتاری، به شکل معناداری موجب بهبود وضعیت روانی دانش آموزان، کاهش اختلالات روان شناختی، افزایش عزت نفس و ارتقاء سازگاری تحصیلی اجتماعی آنان شده است. همچنین مداخلات مدرسه محور با مشارکت معلمان، مشاوران و خانواده ها اثربخشی بیشتری در پایداری نتایج مثبت روانی داشته اند. بر اساس نتایج مرور شده، ضرورت گنجاندن مداخلات روانشناسی تربیتی در ساختار نظام آموزش ابتدایی و ارتقاء مهارت های روانی اجتماعی دانش آموزان برای پیشگیری از آسیب های روانی آتی تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، روان شناسی تربیتی ، مداخلات آموزشی ، دانش آموزان ابتدایی ، مهارت های اجتماعی-هیجانی