سرو نمادی جاویدان در گذر تاریخ از دوره نوسنگی تا عصر حاضر

درخت سرو به عنوان نمادی پایدار و چند بعدی جایگاه ویژه ای در فرهنگ، اساطیر، هنر و ادیان مختلف از دوران نوسنگی تا عصر حاضر داشته است. این مقاله به بررسی نقش نمادین سرو در تمدنهای باستانی اساطیر، ایران، بین النهرین، مدیترانه و همچنین کاربردهای آن در هنر و معماری می پردازد. با استفاده از روش تحقیق مروری و تحلیل منابع تاریخی و اسناد باستان شناختی، این پژوهش نشان می دهد که سرو نه تنها نماد جاودانگی، مقاومت و تقدس بوده بلکه در طول تاریخ به عنوان عنصری پیونددهنده بین طبیعت و فرهنگ عمل کرده است. در نهایت، اهمیت حفظ این نماد در هنر و فرهنگ معاصر مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

سرو ، نمادشناسی ، اساطیر ، ایران ، دوره نوسنگی ، جاودانگی ، هنر ، معماری