اثرات آنتی اکسیدانی گیاه زنجبیل (Zingiber officinale Rosceo) بر بیماری سرطان کبد

بیش از ۲۵۰۰ سال است که زنجبیل بعنوان ماده ضد التهاب در بیماریهای اسکلتی و عضلانی در طب سنتی چینی استفاده می شود. با پیشرفت علم آزمایش های مختلفی بر روی گیاهان صورت گرفت تا اثرات شفا بخش و مفید آنها و تاثیر ویژه هر گیاه بر بافت یا اندام خاص مشخص شود. این گیاه بومی کشور هند، چین و پاکستان بوده و در بسیاری از مناطق دنیا جزیی از برنامه ی غذایی محسوب می گردد. زنجبیل یا Ginger گیاهی متعلق به خانواده Zingiberaceae می باشد. این گیاه با نام علمی (Zingiber officinale Rosceo) به دلیل داشتن ترکیبات آنتی اکسیدانی فرار و غیر فرار در قسمت های مختلف گیاه به خصوص بخش ریزوم آن می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان طبیعی استفاده شود. در این پژوهش با استفاده از جدیدترین مقالات دستاوردهای علمی محققان مختلف از اکثر نقاط دنیا در خصوص خواص آنتی اکسیدانی و ضد سرطان بودن گیاه زنجبیل بیان شده است. تاکنون بیش از ۵۰ نوع آنتی اکسیدان از ریزوم زنجبیل جدا گردیده است، آنتی اکسیدان ۶-gingerol مهمترین ترکیب گیاه زنجبیل می باشد که مزه تندی داشته و خاصیت آنتی اکسیدانی قابل توجهی دارد. آنتی اکسیدانها با سرکوب کردن رادیکالهای آزاد و کاهش استرس اکسیداتیو در سلول به سلامت سلول و حتی در موارد بیماری و ناهنجاری مانند موارد تومور به مهار رشد و تقسیم سلولهای سرطانی کمک می کنند. لذا جمع بندی نتایج حاصل از بررسی های انجام شده فرارسیدن زمان به کارگیری موثر و بالقوه ی عصاره ی زنجبیل استخراج شده از این گیاه را نوید می دهد، می توان با به کارگیری حداکثر دوز قابل تحمل و در قالب یک گروه تحقیقاتی، تفکر اثرات ضد سرطانی گیاه زنجبیل را به واقعیت مستند تبدیل کرد.

کلیدواژه ها:

آنتی اکسیدان ، التهاب زنجبیل ، سرطان