ارزیابی و تعیین بهینه غلظت ضدباکتریایی اسانس گل محمدی علیه باکتریهای استرپتوکوکوس پنومونیه و پروتئوس میرابیلیس در شرایط آزمایشگاهی
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی زیست شناسی گیاهان دارویی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 179
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BIOMED02_292
تاریخ نمایه سازی: 16 شهریور 1404
چکیده مقاله:
گیاهان دارویی از دیرباز در درمان بیماری ها مورد استفاده قرار گرفته اند و تا به امروز در بسیاری از جوامع، همچنان به عنوان یکی از منابع اصلی درمانی به شمار می روند. این گیاهان شامل ترکیبات فعال زیستی مانند آنتی اکسیدان ها، آنتی بیوتیک ها و ضدالتهاب ها هستند که می توانند در درمان طیف وسیعی از بیماری ها موثر باشند. یکی از چالش های عمده در دنیای پزشکی، معاصر، مقاومت دارویی است. این پدیده زمانی رخ می دهد که باکتری ها و سایر پاتوژن ها در برابر داروهای آنتی بیوتیکی مقاومت پیدا کرده و درمان بیماری های عفونی به سختی امکان پذیر می شود. با توجه به افزایش مقاومت دارویی نیاز به جستجو برای منابع طبیعی جدید و موثر در درمان عفونت ها ضروری به نظر می رسد. گیاهان دارویی با داشتن ترکیباتی مانند آنتی اکسیدان ها، ترکیبات فنلی، ترپنوئیدها و آلکالوئیدها، می توانند به عنوان جایگزین هایی برای آنتی بیوتیک های شیمیایی مطرح شوند. گل محمدی یا Rosa damascena یکی از گیاهان دارویی بسیار معروف است که به ویژه در ایران، ترکیه و کشورهای حوزه مدیترانه به طور گسترده ای کشت می شود. این گیاه به دلیل عطر خوشایند و گلهای زیبای خود شناخته شده است و در تولید اسانس های معطر و محصولات آرایشی نیز کاربرد دارد. گل محمدی دارای خواص دارویی زیادی است و از آن در درمان مشکلات مختلف بهداشتی استفاده می شود. ترکیبات فعال موجود در گل محمدی از جمله روزیترول و فلونوئیدها، مسئول بسیاری از این خواص دارویی هستند. تحقیقات نشان داده اند که اسانس گل محمدی دارای خواص ضدباکتریایی قابل توجهی علیه طیف وسیعی از باکتری های پاتوژن است. این اسانس قادر به مهار رشد باکتری های مختلف از جمله Staphylococcus aureus و Escherichia coli است. به ویژه، اسانس گل محمدی علیه باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک مانند Methicillin-resistant Staphylococcus aureus اثربخش بوده است. همچنین اسانس گل محمدی در برابر برخی از قارچ های بیماری زا مانند Candida albicans و Aspergillus niger نیز فعالیت ضدقارچی از خود نشان داده است. این ویژگی ضدقارچی گل محمدی آن را به یک درمان طبیعی برای بیماری های قارچی پوستی و واژینال تبدیل کرده است. مطالعات اخیر همچنین نشان داده اند که عصاره گل محمدی می تواند فعالیت ضدویروسی در برابر برخی ویروس ها مانند ویروس هرپس سیمپلکس و ویروس آنفولانزا داشته باشد. این خاصیت گل محمدی را به یک گزینه امیدوار کننده برای درمان بیماری های ویروسی تبدیل کرده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا فتحی
گروه زیست شناسی دانشکده علوم پایه دانشگاه مراغه مراغه