برنامه ریزی سیمای سرزمین برای بهبود کیفیت خدمات محیط زیستی گیاهان دارویی در ایران

ایران با تنوع زیستی بالا و وجود انواع گیاهان دارویی پتانسیلهای زیادی برای بهبود کیفیت خدمات محیط زیستی دارد. این پژوهش به نقش برنامه ریزی سیمای سرزمین در حفظ و بهبود کیفیت خدمات محیط زیستی گیاهان دارویی در ایران می پردازد. برای حفظ تنوع زیستی و ارتقاء سلامت جامعه استفاده از رویکردهای پایدار و مشارکتی میتواند موثر واقع شود. با توجه به اهمیت گیاهان دارویی در تامین سلامت جامعه و پایداری محیط زیست برنامه ریزی سیمای سرزمین میتواند نقش موثری در بهبود کیفیت خدمات محیط زیستی این گیاهان داشته باشد. در ضمن به چالشها و فرصتهای موجود در زمینه برنامه ریزی گیاهان دارویی در مقیاس سیمای سرزمین نیز پرداخته میشود و راهکارهایی هم برای بهبود کیفیت خدمات محیط زیستی ارائه میگردد. هدف از این پژوهش تبیین راهکارهای برنامه ریزی سیمای سرزمین برای حفظ و توسعه پایدار گیاهان دارویی در ایران است روش تحقیق بر مبنای مطالعات توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از مدلهای اکولوژیکی و برنامه ریزی فضایی انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که تلفیق معیارهای زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی در برنامه ریزی سیمای سرزمین به افزایش بهره وری و کاهش تخریب طبیعی منجر میشود

کلیدواژه ها:

پوشش ، زمین ، تنوع زیستی ، تحلیل فضایی و مکانی ، کاربری اراضی ، مدیریت پایدار