ارزیابی تناسب اکولوژیک کشت چند گونه گیاه دارویی در حوضه آبریز دریاچه نمک

این پژوهش با هدف تعیین تناسب اکولوژیک چند گونه دارویی در حوضه آبریز دریاچه انجام شد. پژوهش شامل جمع آوری و بازسازی عناصر اقلیمی، برآورد دماهای حداقل و حداکثر، برآورد سهم کشاورزی از منابع آبی به تفکیک هر دشت، برآورد نیاز آبی گیاه، تعیین بیلان رطوبتی، تهیه لایه تحمل به شوری، تهیه لایه های مطلوبیت و عدم مطلوبیت کشت و در نهایت روی هم گذاری لایه ها و تولید اراضی زراعی مناسب برای کشت این گیاهان بود. نتایج نشان داد کشت گیاهان دارویی سنبل الطیب، رزماری، رازیانه، نعنا، نعنا فلفلی، کاسنی، گل گاوزبان و به لیمو در سطح دشت های حوضه آبریز دریاچه نمک به دلیل وجود حداقل یک عامل محدودیت زا با وضعیت های نامطلوب یا نیمه مطلوب روبرو است. کشت گیاهان دارویی، زعفران، آویشن، بابونه گل محمدی، کنگر و شیرین بیان در بیشتر اراضی تحت کشت حوضه آبریز دریاچه نمک مطلوب یا بسیار مطلوب ارزیابی شده است. گیاهان دارویی همچون بادرنجبویه، اسطوخودوس، زرشک و زیره سبز در بخش هایی از اراضی کشاورزی حوضه آبریز دریاچه نمک وضعیت مطلوب یا بسیار مطلوب دارد. در مورد گیاهانی مانند به لیمو، رازیانه، رزماری و کاسنی که عامل محدود کننده اصلی تنش های سرمایی است، کشت گلخانه ای توصیه می شود تحت شرایط گلخانه ای کشت این گیاهان در بیشتر اراضی از وضعیت نامطلوب به نیمه مطلوب یا بسیار مطلوب شیفت خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

پهنه بندی آستانه اکولوژیک ، دریاچه نمک