(مقایسه سبک دلبستگی و رضایت زناشویی و احساس مثبت در زنان شاغل و خانه دار)

امروزه شاهد افزایش روز افزون شاغل بودن زنان نسبت به گذشته می باشیم که این تغییر نقش ها می تواند عملکرد زوجین و همچنین جنبه های مختلف زندگی و فرزندان را تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر مقایسه سبک دلبستگی و رضایت زناشویی و احساس مثبت در زنان شاغل و خانه دار بود. روش این پژوهش علی-مقایسه ای است، جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان متاهل شاغل و خانه دار منطقه ۱۲ شهر تهران در چهار ماهه اول سال ۱۴۰۴ بودند. نمونه این پژوهش شامل ۹۰ زن متاهل (۴۷ زن شاغل و ۴۳ زن خانه دار) بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سنجش سبک دلبستگی هازن و شیور (۱۹۸۷)، رضایت زناشویی کوتاه بلوم و محرابیان (۲۰۰۵) و احساسات مثبت توکونیز و همکاران (۱۹۷۵) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل در نرم افزار SPSS-v۲۶ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین دو گروه زنان شاغل و خانه دار تنها در سبک دلبستگی ایمن تفاوت معنی داری وجود دارد و مقایسه میانگین ها حاکی از بالاتر بودن سبک دلبستگی ایمن در زنان شاغل نسبت به زنان خانه دار بود. مقایسه میانگین های رضایت زناشویی و احساس مثبت نیز نشان داد که سطح این دو در زنان شاغل بیشتر از زنان خانه دار بود. این یافته ها بیان می کنند که بین سبک های دلبستگی، رضایت زناشویی و احساس مثبت میان زنان شاغل و خانه دار تفاوت وجود دارد در نتیجه می توان بیان کرد که خودکفایی و کسب استقلال مالی علاوه بر نتایج مثبت در زندگی مادی زنان شاغل بر بهبود علایم روانشناختی آنان از جمله سبک دلبستگی ایمن و رضایت زناشویی و احساس مثبت نیز اثر گذار می باشد.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، رضایت زناشویی ، احساس مثبت ، زنان شاغل و خانه دار