رابطه عواطف مثبت و منفی با گرایش به رفتار های پرخطر در دانش آموزان متوسطه دوم شهر شیراز

هدف از انجام این پژوهش تبیین رابطه عواطف مثبت و منفی با رفتار های پرخطر در دانش آموزان متوسطه دوم شهر شیراز بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشد که ۱۸۷ نفر از این افراد با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به پرسشنامه های مقیاس رفتار های پرخطر نوجوانان ایرانی (زاده محمدی، ۱۳۹۰) و مقیاس عواطف مثبت و منفی (واتسون و همکاران، ۱۹۸۸) پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین رفتار های پرخطر با عواطف منفی رابطه مثبت و معنی داری (۰۱/۰ p ≤) وجود دارد و بین متغیر رفتارهای پرخطر با عواطف مثبت رابطه معنی داری مشاهده نگردید. نتایج رگرسیون چندگانه نیز آشکار کرد که ۰۵/۰ درصد از واریانس رفتار های پرخطر توسط عواطف مثبت و منفی تبیین می شود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد می شود جهت پیشگیری از رفتار های پرخطر در نوجوانان، طرح های آموزشی مبتنی بر مهارت های زندگی و کاهش عواطف منفی و افزایش آگاهی درباره پیامد رفتارهای پرخطر در مدارس به نوجوانان ارائه گردد.

کلیدواژه ها:

رفتار های پرخطر ، عواطف مثبت و منفی ، دانش آموز ، متوسطه