پیش بینی کیفیت زندگی بر مبنای ذهنیت رشد در دانشجویان دانشگاه طلوع مهر قم

هدف پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت زندگی دانشجویان بر اساس ذهنیت رشد بود. این مطالعه از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه طلوع مهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ (تقریبا ۳۰۰۰ نفر) بود. از این جامعه، ۲۱۷ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های کیفیت زندگی (SF-۱۲) و ذهنیت رشد دوئک (DMS) تکمیل گردید. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار)، همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های به دست آمده از ضریب همبستگی پیرسون و نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که با وجود همبستگی مثبت و معنادار ۲۲/۰ (p<۰.۰۱) بین ذهنیت رشد و کیفیت زندگی ذهنیت رشد تنها ۰.۰۵ درصد از واریانس کیفیت زندگی را تبیین می کند؛ در نتیجه اگرچه بین ذهنیت رشد و کیفیت زندگی (در هر دو بعد جسمی و روانی) همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد، اما این رابطه از نظر آماری به صورت مستقیم معنادار نیست. در نتیجه ذهنیت رشد می تواند به شکلی مستقیم بر ابعاد حیاتی کیفیت زندگی تاثیر بگذارد، حتی اگر برای تبیین کامل کافی نباشد. این نتایج بر ضرورت طراحی مداخلات آموزشی برای تقویت ذهنیت رشد به منظور ارتقای کیفیت زندگی دانشجویان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ذهنیت رشد ، کیفیت زندگی ، دانشجویان