پیش بینی سبک دلبستگی بر اساس اضطراب جدایی با توجه به نقش واسطه ای باورهای غیر منطقی در دانش آموزان

هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سبک دلبستگی بر اساس اضطراب جدایی با توجه به نقش واسطه ای باورهای غیر منطقی در دانش آموزان بود. مواد و روش ها:پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به از نظر روش پزوهش توصیفی از نوع همبستگی با معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان شهر ایوان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند،که به روش نمونه گیری چند مرحله ای، تعدا۲۶۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار این پژوهش پرسشنامه های اضطراب جدایی موریس و همکاران (۲۰۱۷)، پرسشنامه سبک دلبستگی رونقی (۱۳۸۷) و پرسشنامه باورهای غیر منطقی جونز (۱۹۹۹) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای AMOS و روش تحلیل مسیر تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل برازش مناسبی دارد و بین مولفه های اضطراب جدایی با نقش واسطه ای باورهای غیر منطقی سهم معنی داری در پیش بینی سبک دلبستگی دارد بودند. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود که برنامه های مداخله ای مناسب توسط متخصصان طراحی شود و در مراکز و مدارس اجرا شود. همچنین برگزاری کارگاه های آموزش خانواده مبتنی بر سبک دلبستگی بر اضطراب جدایی و باورهای غیر منطقی تدارک دیده شود.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، اضطراب جدایی ، باورهای غیر منطقی ، دانش آموزان