بررسی عوامل موثر و پتانسیل زمین لغزش در حوضه های جنگلی مطالعه موردی: حوضه میجران

زمین لغزش یکی از انواع مخاطرات محیطی است که سالانه باعث ایجاد خسارتهای فراوانی در بسیاری از حوضه ها می شود. این پدیده موجب خسارت به انواع سازه های مهندسی، مناطق مسکونی، زمین های کشاورزی، ایجاد رسوب و در نهایت باعث پر شدن مخازن سدها می گردد. افزون بر آن، اثرات اجتماعی و زیست محیطی ناشی از وقوع این پدیده را نیز نباید نادیده گرفت. هدف از این تحقیق تعیین مقادیر عملگرهای فازی در حوضه میجران شهرستان رامسر می باشد. داده های مورد نیاز با استفاده از نقشه های توپوگرافی به مقیاس ۱:۲۵۰۰۰، نقشه های زمین شناسی به مقیاس های ۱:۱۰۰۰۰۰ و ۱:۲۵۰۰۰۰، و مطالعات میدانی با بهره گیری از GPS حاصل گردید. روش کار به این صورت است که در ابتدا لایه های اطلاعاتی مورد نیاز در محیط سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) تهیه و طبقه بندی گردید. سپس وزن هر طبقه از عوامل بین ۰ و ۱ محاسبه و نقشه های وزنی با عملگرهای فازی تهیه گردید. از تلفیق نقشه های وزنی بر اساس روابط حاکم بر روش های مختلف و طبقه بندی نقشه های حاصل از عملگرها، ارزیابی آنها با استفاده از شاخص های نسبت تراکمی (Dr) و جمع کیفی (Q) انجام شد. نتایج حاصل از عملگر جمع جبری فازی در حوضه میجران نشان داد که حدود ۹۷ درصد حوضه، در پهنه های خطر زیاد و خیلی زیاد قرار دارند. در صورتی که نتایج حاصله از عملگر ضرب جبری فازی بیانگر این است که حدود ۹۸ درصد حوضه در پهنه های تا خطر متوسط قرار دارند. نتایج حاصل از ارزیابی عملگرهای فازی نشان داد که عملگر گامای فازی ۰.۷ مناسب ترین روش جهت بررسی زمین لغزش می باشد. از سوی دیگر، نتایج نشان داد که روش جمع جبری فازی با مقدار ۰.۴۹۶۷ جهت بررسی زمین لغزش در حوضه منتخب مناسب نمی باشد.

کلیدواژه ها:

شاخص جمع ، کیفی ، عملگرهای فازی ، زمین لغزش ، نسبت تراکمی