اثر محلول پاشی سولفات روی و اسید بوریک بر اندازه بذر و وزن حبه انگور

انگور یکی از میوه های بسیار با ارزش غذایی بالا می باشد که در سراسر دنیا سطح زیر کشت گسترده ای دارد. انگور به صورت تازه خوری و فرآوری شده مصرف می گردد و هر چه اندازه حبه های آن بزرگتر باشد، بازار پسندتر می باشد. افزایش عملکرد و افزایش وزن خوشه و حبه های آن مورد توجه محققان بوده است. در این تحقیق از سولفات روی و اسید بوریک برای افزایش وزن حبه و خوشه استفاده گردیده است. چون این ترکیبات از نظر اقتصادی اگر سبب افزایش عملکرد انگور شوند نسبت به کاربرد هورمون های گیاهی بسیار مقرون به صرفه می باشند. عنصر روی و بور نقش مهمی در رشد و نمو گیاه دارند و اگر در میزان بهینه مصرف شوند سبب افزایش رشد رویشی و بهبود عملکرد گیاه می شوند. در پژوهش حاضر به بررسی تاثیر تیمار سولفات روی با غلظت ۵۰ میلی گرم بر گرم و اسید بوریک با غلظت ۱۰۰۰ میلی گرم بر گرم و تیمار شاهد آب (مقطر) روی انگور سیاه رقم شاهانی پرداخته شده است. محلول پاشی در زمان غوره بودن میوه های انگور انجام شد. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. پارامترهایی مانند وزن هسته، وزن حبه و وزن خوشه مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند، تیمار سولفات روی اسید بوریک در مقایسه با شاهد سبب افزایش وزن بذر، وزن حبه و وزن خوشه شدند و در سطح ۵ درصد آزمون دانکن تفاوت معنی داری با هم داشتند. کاربرد سولفات روی با غلظت ۵۰۰۰ میلی گرم بر لیتر موثرترین تیمار بوده است.

کلیدواژه ها:

اسید بوریک ، بذر ، سولفات روی