گزینش ژنومی برای انتخاب ارقام گلرنگ با عملکرد دانه بالا

گلرنگ به دلیل مقاومت بالای خود به تنشهای خشکی و شوری و سازگاری با شرایط اقلیمی مختلف، به عنوان یک گیاه دانه روغنی مهم برای مناطق خشک و نیمه خشک شناخته می شود. به منظور بهبود صفات اقتصادی این گیاه، استفاده از روشهای نوین اصلاحی ضروری است. انتخاب ژنومی (GS) به عنوان یک ابزار پیشرفته، امکان شناسایی سریع و دقیق ژنوتیپهای برتر را فراهم می آورد. این روش با بهره گیری از داده های ژنومی، پیش بینی ارزش اصلاحی ژنومی (GEBV) را برای صفات مختلف فراهم می کند و به طور چشمگیری و سرعت فرآیند اصلاح را افزایش می دهد. این مطالعه با هدف شناسایی و معرفی ارقام پرعملکرد گلرنگ با استفاده از انتخاب ژنومی صورت گرفت. بدین منظور، تعداد ۳۲۴ ژنوتیپ داخلی و خارجی گلرنگ در یک آزمایش مزرعه ای در قالب طرح بلوکهای ناقص با دو تکرار تحت شرایط تنش خشکی کشت شدند. ژنوتیپ یابی بر اساس روش تعیین ژنوتیپ با استفاده از توالی یابی (GBS) در موسسه تحقیقاتی IPK واقع در کشور آلمان انجام شد. پیش بینی ارزش های اصلاحی ژنومی (GEBV) بر اساس مدل rrBLUP انجام گرفت. مقدار GEBVS برای عملکرد در شرایط تنش خشکی از ۰/۱ تا ۰/۱۵ متغیر بود. تعداد ده ژنوتیپ گلرنگ بر اساس در برداشتن بالاترین میزان GEBV به عنوان بهترین کاندیدهای ژنومی از لحاظ عملکرد دانه برای مطالعه بیشتر در برنامه های اصلاحی گلرنگ معرفی گردیدند. این ژنوتیپ ها منابع ژنتیکی ارزشمندی برای توسعه تنوع ژنتیکی و افزایش عملکرد دانه در برنامه های اصلاحی گلرنگ می باشند.

کلیدواژه ها:

انتخاب ژنومی ، دقت ، پیش بینی ، وراثت پذیری