بررسی اثر نوع مهاربندی بر پاسخ ماندگار سازههای فولادی مهاربندی تحت زلزله حوزه نزدیک گسل

زمین لرزه نزدیک گسل دارای مشخصات ویژه ای است که آن را از زمین لرزه حوزه دور از گسل متمایز می سازد. تجربه زلزله های گذشته نشان داده است که این مشخصات اثرات قابل توجهی روی نیاز لرزه ای سازهها وارد می نماید. به ویژه در رکوردهای سرعت زلزلههای نزدیک گسل عبارت از وجود سرعتهای نموی بزرگ ،زمین که در پی پالس های بلند مدت شتاب ایجاد میشود نمودی از این اثرات به شکل ایجاد تغییر مکانهای نوسانی بزرگ که در رکورد تغییر مکان زمین نیز دیده میشود در این مقاله عملکرد قابهای همگرا واگرا و BRB در سازههای فولادی در حوزه نزدیک گسل مورد ارزیابی قرار گرفته است برای انجام تحلیلها از دو سازه ۴ و ۸ طبقه با مهاربندیهای مختلف استفاده شده است. تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی غیر خطی به جهت تعیین سطوح عملکرد و میزان تغییر شکل اعضای سازهای مورد مطالعه، تحت اثر زمین لرزههای حوزه نزدیک بر روی مدلهای طرح شده انجام شده است. معیارهای مختلف خسارت از قبیل ماکزیمم تغییر مکان طبقات و تغییر مکان بام به عنوان پاسخ سیستمها و همچنین مقادیر پاسخهای بیشینه ماندگار مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که مشخصات خاص زمین لرزه نزدیک گسل از قبیل اثر جهت پذیری و اثر تغییر مکان ماندگار میتواند در انواع سیستمهای مهاربندی نیاز لرزه ای قابل توجهی در سازه های مهندسی نسبت به زمین لرزه عاری از پالس سرعت ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

حوزه نزدیک گسل ، سازههای مهاربندی ، پاسخ حداکثر ، پاسخ ماندگار ، تحلیل دینامیکی