چگونه توانستم مشکل کم رویی دانش آموز پایه چهارم ابتدایی را بهبود ببخشم؟

کم رویی، به عنوان یک ویژگی شخصیتی، می تواند تاثیرات عمیق و گسترده ای بر زندگی فردی و اجتماعی افراد داشته باشد. این ویژگی به خصوص در دوران کودکی و نوجوانی می تواند چالش ها و دشواری هایی را به بار آورد. کم رویی یک مسئله رایج در میان دانش آموزان است که می تواند تاثیرات منفی بر عملکرد تحصیلی و اجتماعی آن ها داشته باشد. در ابتدای سال تحصیلی متوجه دانش آموز کلاس چهارمی شدم که مشکل کم رویی داشت. پژوهش حاضر از نوع کیفی و با روش اقدام پژوهی انجام شده است. جهت گرد آوری اطلاعات از روش مصاحبه، مشاهده و مطالعه منابع علمی مرتبط با موضوع مورد بررسی استفاده شد. هدف اصلی این پژوهش درک بهتر ریشه های مشکل کم رویی و یافتن راهکارهای موثر برای افزایش اعتماد به نفس و مهارت اجتماعی در این دانش آموز است. بر اساس یافته ها، برنامه ای برای بهبود وضعیت علی طراحی شد که شامل برگزاری کارگاه های آموزشی در زمینه اعتماد به نفس و مهارت های اجتماعی، تشویق به مشارکت بیشتر در کلاس، و ایجاد محیطی حمایتی و مثبت بود. این برنامه در طول یک ترم اجرا شد و پیشرفت علی به طور مرتب ارزیابی شد. نتایج نشان داد که با پیاده سازی این اقدامات، علی بهبودهای قابل توجهی در اعتماد به نفس و تعاملات اجتماعی خود نشان داد. این پژوهش پیشنهاد می کند که چنین راهکارهایی می توانند به سایر دانش آموزانی که با مشکل مشابهی مواجه اند نیز کمک کنند و به ایجاد فضایی مثبت و حمایتی در کلاس های درس بینجامند.

کلیدواژه ها:

کم رویی ، دانش آموز ابتدایی ، عملکرد تحصیلی ، اقدام پژوهی