ارزیابی کارایی انرژی تولید گندم با استفاده از برنامه ریزی ریاضی

هدف: روش های نوین تولید گندم به میزان قابل توجهی وابسته به انرژیهای فسیلی می باشد. با توجه به مصرف بالای انرژی در تولید گندم در ایران مدیریت و بهینه سازی انرژی مصرفی مهم می باشد. در این تحقیق کارایی انرژی تولید گندم به روش برنامه ریزی ریاضی مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: کارایی انرژی تولید گندم در ۲۰ مزرعه در شهرستان یاسوج مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور از روش تحلیل پوششی داده ها برای تعیین کارایی فنی، کارایی فنی خالص و کارایی مقیاس استفاده گردید. انرژی نهاده های مصرفی شامل نیروی انسانی، ماشین های کشاورزی، سوخت دیزل، بذر، کودهای شیمیایی، سموم شیمیایی و آب آبیاری به عنوان ورودی و عملکرد به عنوان خروجی در مدل تحلیل پوششی مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج: بر اساس نتایج، از ۲۰ مزرعه گندم بررسی شده در تحقیق، ۵ مزرعه دارای کارایی فنی برابر یک، ۱۰ مزرعه دارای کارایی فنی خالص برابر یک و ۵ مزرعه گندم داری کارایی مقیاس یک می باشند. میانگین مقادیر کارایی فنی، کارایی فنی خالص و کارایی مقیاس به ترتیب ۹۱۳/۰، ۹۹۵/۰ و ۹۱۶/۰ محاسبه گردید.. همچنین در این تحقیق برای رتبه بندی مزارع کارا، از روش ابر کارایی استفاده شد. مقایسه انرژی نهاده های مصرف شده توسط کشاورزان در تولید گندم نشان داد، کشاورزان در در مزارع کارا نسبت به مزارع ناکارا از نیروی کارگری، سوخت دیزل و بذر کمتری استفاده می کنند. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که امکان مناسبی برای استفاده بهینه از نهاده ها جهت بهبود کارایی انرژی وجود دارد. همچنین کشاورزان کارا علاوه بر استفاده صحیح از منابع، میزان بیشتری هم گندم تولید می کنند.

کلیدواژه ها:

انرژی ، بهره وری ، تحلیل پوششی داده ها