اثر محلول پاشی اسید سالیسیلیک بر بهبود مقاومت به تنش کم آبی در چغندر قند

با هدف بررسی اثر محلول پاشی اسید سالیسیلیک بر محتوی رنگدانه های فتوسنتزی و مقدار فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در سال زراعی ۱۴۰۲ اجرا شد، دو سطح آبیاری نرمال (آبیاری بعد از ۶۰ میلی متر تبخیر) و تنش کم آبی (آبیاری بعد از ۱۲۰ میلی متر تبخیر) به کرت های اصلی و محلول پاشی اسید سالیسیلیک (شاهد، ۲ و ۴ میلی مولار) به کرت های فرعی اختصاص داده شد، در این آزمایش کم آبی به صورت معنی داری محتوی کلروفیل a، کلروفیل b و کارتنوئید را کاهش و مقدار فعالیت آنزیم های کاتالاز و سوپر اکسید دیسموتاز و محتوی مالون دی آلدهید را افزایش داد. نتایج مقایسات میانگین نشان داد محلول پاشی ۲ میلی مولار اسید سالیسیلیک تحت شرایط آبیاری نرمال بالاترین محتوی کلروفیل a و b و کارتنوئید را به خود اختصاص داد، در مقابل بالاترین مقدار فعالیت آنزیم های کاتالاز و سوپر اکسید دیسموتاز برای سطح ۴ میلی مولار اسید سالیسیلیک تحت شرایط تنش کم آبی ثبت شد. در این بررسی محلول پاشی ۲ و ۴ میلی مولار اسید سالیسیلیک تحت شرایط تنش کم آبی به صورت معنی داری از محتوای مالون دی آلدهید در مقایسه با تیمار شاهد کاست. بنابراین می توان نتیجه گرفت محلول پاشی اسید سالیسیلیک تحت شرایط تنش کم آبی با بهبود فعالیت انزیم های آنتی اکسیدان اثر تنش کم آبی را در چغندر تعدیل می نمایند.

کلیدواژه ها:

آنتی اکسیدان ، خشکی ، رنگدانه فتوسنتزی ، فیزیولوژیک