سیاست گذاری امنیتی ایالات متحده امریکا نسبت به معامله قرن و تاثیرات آن در عادی سازی روابط اعراب و اسرائیل

از آغاز شکل گیری رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۸، همواره احساس ناامنی و تهدیدات ناشی از همسایگان عرب مسلمان، امنیت و بقاء آن را تهدید کرده و سیاست خارجی و امنیتی این رژیم را متاثر ساخته است. معامله قرن رویکرد جدیدی را در خاورمیانه پیشنهاد می کرد که با بقیه متفاوت است. برخلاف آموزه های قبلی ایالات متحده، پیشنهاد حل یک درگیری نیست، بلکه حل آن از طریق توافق صمیمانه بین حاکمان عرب و اسرائیل بوده است. سیاست های عملگرایانه ترامپ به صورت آشکاری بر محور دستیابی به اهداف اقتصادی و بهره گیری از اهرم های سخت قدرت در راستای تحقق این هدف متمرکز شده بود با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی به طرح این پرسش بپردازد: سیاست گذاری امنیتی ایالات متحده امریکا نسبت به معامله قرن چه تاثیری در عادی سازی روابط اعراب و اسرائیل دارد؟ در راستای پاسخگویی به پرسش فوق، فرضیه ای که مبنای استدلال قرار گرفته این است که سیاست گذاری امنیتی آمریکا در موضوع معامله قرن در راستای انتقال سفارت این کشور به بیت المقدس، تشکیل کشور مستقل فلسطین و راهکار دو دولت در سرزمین های اشغالی منجر به گسترش عادی سازی روابط میان اعراب و اسرائیل مانند نزدیک کردن رژیم اسرائیل به دو کشور عربی امارات متحده و بحرین گشته است. بنابراین بررسی سیاست گذاری امنیتی آمریکا نسبت به اعراب و اسرائیل در طرح معامله قرن، قابلیت بررسی همه جانبه و ضروری دارد.

کلیدواژه ها:

ایالات متحده آمریکا ، سیاستگذاری امنیتی ، معامله قرن ، عادی سازی ، اعراب و اسرائیل