بررسی نقش آموزش درمان بازسازی شناختی بر بهبود کارکرد اجتماعی و بازتوانی شناختی دانش آموزان بیش فعال مقطع ابتدایی شهر قوچان

تحقیقات در حیطه ی کودکان دارای ناتوانی های یادگیری (اتیسم) نشان می دهد که این کودکان اغلب دارای اختلالاتی در زمینه های ادراک، زبان، پردازش واجی و مشکلات حرکتی و حافظه هستند. مشکلات حافظه بسیاری از این کودکان با فرآیندهای دیداری و شنیداری آنها پیوند دارد. اختلالات حافظه در این کودکان ممکن است باعث نقص در سایر حوزه های شناختی نیز شود. به همین دلیل اثربخشی در این حوزه از اهمیت خاصی برخوردار است. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش آموزش درمان بازسازی شناختی بر بهبود کارکرد اجتماعی و بازتوانی شناختی دانش آموزان بیش فعال مقطع ابتدایی شهر قوچان می باشد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش بنیادی-کاربردی می باشد و با توجه به شیوه جمع آوری داده ها از نوع طرح آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون است. در این راستا ۵۰ نفر از دانش آموزان پایه دوم تا چهارم ابتدایی در دامنه سنی ۱۰-۸ سال از مراکز اختلالات یادگیری شهر قوچان به شیوه در دسترس انتخاب گردید. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق سیاهه درجه بندی رفتاری کارکردهای اجتماعی نسخه دبستان گیویا و همکاران و پرسشنامه بازتوانی شناختی بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) تحلیل شد. یافته ها تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که علیرغم کنترل متغیرهای همپراش با متغیرهای وابسته، تفاوت بین گروه آزمایش و کنترل با توجه به متغیرهای بازتوانی شناختی و کارکرد اجرایی معنی دار است و ضرایب اتا برای هر کدام از متغیرهای بازتوانی شناختی ۲۷/۰ و کارکرد اجرایی ۵۸۰/۰ می باشد. بر همین اساس می توان گفت بازسازی شناختی بر بازتوانی شناختی و کارکردهای اجتماعی کودکان دارای اختلال یادگیری شهر قوچان اثربخش می باشد.

کلیدواژه ها:

بازتوانی شناختی ، کارکرد اجتماعی ، کودکان دارای ناتوانی های یادگیری (اتیسم)