اعتبار حقوقی و ارزش اثباتی اسناد الکترونیک در حقوق ایران

ماده ۱۲۵۸ ق.م اسناد کتبی را به عنوان یکی از ادله اثبات دعوا برشمرده و متعاقب آن در ماده ۱۲۸۴ در تعریف سند چنین مقرر داشته است: اسناد عبارت است از هر نوشته که در مقام دعوا با دفاع قابل استناد باشد اگر چه با وضع قانون تجارت الکترونیک ایران مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ تا حدی ابهامات ارزش اثباتی اسناد الکترونیک مرتفع گردیده لیکن هنوز ارزش اثباتی اسناد الکترونیک در هاله ای از ابهام قرار دارد و همین امر امکان دادرسی صحیح و عادلانه را با مشکلات عدیده ای مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی و با هدف بررسی اعتبار حقوقی و ارزش اثباتی اسناد الکترونیک در حقوق ایران نگارش شده است. محور اصلی پژوهش حاضر شرح اسناد الکترونیک و بررسی ارزش انسانی این در تقابل با سایر اسناد است. مقایسه اسناد سنتی و اسناد الکترونیک این امر را روشن می سازد که مطابق نظریه معادله ای کارکردی هر آنچه را که بتوان بعنوان کار کرد اسناد سنتی در نظر گرفت، دقیقا و یا حتی به شکلی بهتر از آن اسناد الکترونیک تامین می نمایند.

کلیدواژه ها:

اسناد ، داده پیام ، امضاء ، اسناد الکترونیک