بررسی اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر ACT بر استرس والدینی مادران دارای فرزند پسر مقطع متوسطه با اختلالات رفتاری بروننمود شهرستان چادگان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر استرس والدینی مادران دارای فرزند پسر مقطع متوسطه مبتلا به اختلالات رفتاری بروننمود شهرستان چادگان با روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران دارای فرزند پسر مبتلا به اختلالات رفتاری بروننمود مقطع متوسطه مشغول به تحصیل در شهرستان چادگان در ششماهه اول سال ۱۳۰۴ است. دانش آموزان مبتلا به اختلالات رفتاری بروننمود در مرحله اول با مصاحبه تشخیصی روانشناس بالینی و در مرحله دوم با نمره کسب شده در پرسشنامه ی سنجش رفتاری آخنباخ (۱۹۹۱)، تشخیص داده شدند. تعداد ۰۳ نفر از مادران جامعه آماری به صورت هدفمند بر اساس نمره کسب شده در پرسشنامههای استرس والدینی آبدین (۱۰۹۹) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره کنترل و آزمایش جایگزین شدند. اعضای گروه آزمایش در ۸ جلسه فرزندپروری مبتنی بر رویکرد ACT شرکت کردند در حالیکه گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. ابزار جمعآوری دادهها در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه سنجش رفتاری آخنباخ (۱۹۹۱)، استرس والدینی آبدین (۱۰۹۹) بود. دادههای جمع آوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS-۲۸ و با روش تحلیل کواریانس چندمتغیره (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد میزان اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر ACT بر کاهش استرس والدینی و ابعاد آن معنادار است (۰۱/۰> p)؛ لذا پیشنهاد می شود این رویکرد به عنوان یک طرح موثر، در کاهش استرس والدینی و بهبود رفتارهای فرزندان به کار گرفته شود و به صورت منظم در مدارس و مراکز مشاوره برای والدین به ویژه در مناطق روستایی و کم برخوردار اجرا و ترویج شود.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری مبتنی بر ACT ، استرس والدینی ، اختلالات رفتاری بروننمود