بررسی رابطه هوش معنوی و هوش هیجانی با استیگمای ناباروری در زنان نابارور شهر اصفهان

هدف از این پژوهش بررسی رابطه هوش معنوی و هوش هیجانی با استیگمای ناباروری در زنان نابارور شهر اصفهان بود. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری حضرت مریم بیمارستان شهید بهشتی و مرکز باروری و ناباروری اصفهان در شهر اصفهان در بازه زمانی از مهر تا اسفند ۱۴۰۳ است. نمونه آماری، شامل ۱۲۰ نفر بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و درآمار استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شده است. داده ها از طریق نرم افزار آماری spss ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: نتایج نشان داد که بین هوش معنوی با استیگمای ناباروری رابطه معناداری وجود ندارد در مقابل، بین هوش هیجانی و استیگمای ناباروری رابطه منفی معناداری وجود دارد p<۰/۰۱, r= -۰/۲۷) ( با توجه رگرسیون چندگانه فقط هوش هیجانی و مولفه تفکر وجودی انتقادی قادر به پیش بینی استیگمای ناباروری در زنان نابارور بودند. نتیجه گیری: زنان ناباروری که از هوش هیجانی باالتری برخوردار هستند کمتر دچار استیگمای ناباروری می شوند که می تواند بر روند درمان و پیگیری درمان اثرگذار باشد و نتایج این پژوهش می تواند در طراحی مداخلات روانشناختی به منظور کاهش استیگما و بهبود وضعیت عاطفی زنان نابارور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، هوش هیجانی ، استیگمای ناباروری ، زنان نابارور