پیش بینی رفتارهای خودآسیب رسان در نوجوانان براساس احساس تنهایی، ابراز وجود و نشخوارخشم

این پژوهش با هدف پیش بینی رفتارهای خودآسیب رسان در نوجوانان براساس احساس تنهایی، ابراز وجود و نشخوارخشم صورت گرفت. روش پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، و به لحاظ نوع توصیفی از نوع همبستگی بود. در این پژوهش کلیه ی دانش آموزان پسران مقطع متوسطه شهرستان خمینی شهر در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۳ به عنوان جامعه آماری در نظر گرفته شدند. ۳۰۰ نفر از جامعه مذکور به عنوان نمونه و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های رفتارهای خودآسیبرسان سانسون و همکاران(۱۹۸۸)، احساس تنهایی راسل و همکاران(۱۹۸۰)، ابراز وجودگمبریل و ریجی(۱۹۷۵) و نشخوارخشم سوکودولسکی و همکاران(۲۰۰۱). پاسخ دادند داده ها به روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون همزمان با استفاده از نرم افزار SPSS۲۵ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین احساس تنهایی و نشخوار خشم و رابطه منفی و معناداری بین ابراز وجود با رفتارهای خودآسیب رسان وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که تغییرات رفتارهای خودآسیب رسان به وسیله ابراز وجود، احساس تنهایی و نشخوار خشم تبیین می شود.

کلیدواژه ها:

رفتارهای خودآسیب رسان ، احساس تنهایی ، ابراز وجود ، نشخوارخشم ، نوجوانان