بررسی کیفی علت یابی زمان جدایی بر اساس نظریه موری بوئن در زنان مطلقه شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفی علت یابی زمان جدایی بر اساس نظریه موری بوئن در زنان مطلقه شهر اصفهان انجام گرفته است. روش پژوهش حاضر کیفی به روش مطالعه تماتیک از نوع مقوله ای بود و جامعه آماری به صورت انتخابی زنان مطلقه شهر اصفهان با ثبت رسمی طلاق دفترخانه ای در سال ۱۴۰۳ بوده است. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و روش جمع آوری داده ها در این مطالعه مصاحبه نیمه ساختاریافته بوده که داده های مصاحبه با تعداد ۹ نفر به حد اشباع رسید. داده های این پژوهش با استفاده از روش از تحلیل مضمون (تماتیک) صورت گرفت. یافته ها شامل ۷ مقوله ی اصلی و ۲۳ مقوله فرعی عوامل جدایی و زمان جدایی برای زنان مطلقه استخراج شد که عبارتند از: نقش خانواده مبدا در زندگی مشترک فرزند، شرایط فرد و خانواده در طلاق و بعد از آن، نقش صمیمیت در خانواده ی مبدا، دلیل شروع و تداوم اختلافات زناشویی، دلیل تاخیر در طلاق، تغییر علاقه به همسر با تغییر شرایط، شرایط زندگی مشترک به هنگام طلاق. نتایج نشان داد بررسی کیفی علت یابی زمان جدایی در زنان مطلقه ی شهر اصفهان، به ما امکان مطالعه این وجوه اشتراک را میدهد تا روانشناسان و مشاوران و متخصصان حوزه ی خانواده از این تشابهات در داستان زنان مطلقه، به بینشی ژرف تر در زمینه ی مشاوره دادن به زوجین در آستانه ی طلاق برسند.

کلیدواژه ها:

زمان جدایی ، نظریه موری بوئن ، زنان مطلقه