اثربخشی شفقت به خود بر تاب آوری زنان خیانت دیده زرین شهر

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی شفقت به خود بر تاب آوری زنان خیانت دیده شهر زرین شهر بوده است. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی است و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه انجام شد. در این تحقیق متغیر مستقل درمان مبتنی بر شفقت و متغیر وابسته تاب آوری بوده است. گروه آزمایش در معرض درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفت و دو بار مورد اندازه گیری قرار گرفت. اولین اندازه گیری با اجرای یک پیش آزمون و دومین اندازه گیری با یک پس آزمون انجام شد. در این پژوهش پس از گمارش تصادفی نمونه به گروه آزمایشی و کنترل، پیش آزمون برای دو گروه اجرا شد و سپس مداخله شفقت به خود طی ۸ جلسه به مدت ۹۰ دقیقه برای گروه آزمایشی اجرا شد. نهایتا هر دو گروه در پس آزمون مورد اندازه گیری قرار گرفت. به منظور رعایت اصول اخلاقی پس از پایان جلسات بر روی گروه آزمایش، اجرای جلسات درمانی برای نمونه حاضر در گروه کنترل نیز آغاز گردید. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون بوده است. جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل کلیه زنان دچار خیانت زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره زرین شهر در سال ۱۴۰۳ بوده است. نمونه گیری در تحقیق حاضر به روش نمونه گیری در دسترس بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی جدول توزیع فراوانی، انحراف معیار، آورده شده است. در سطح استنباطی با استفاده از آزمون کلموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن توزیع، آزمون لوین برای برابری واریانسها و برای تحلیل فرضیه ها از تحلیل کواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که شفقت به خود بر تاب آوری زنان خیانت دیده زرین شهر اثربخشی دارد(P<۰/۰۵). علاوه بر این نتایج پژوهش نشان داد که شفقت به خود بر مولفه های تاب آوری زنان خیانت دیده زرین شهر اثربخشی دارد.(P<۰/۰۵).

کلیدواژه ها:

شفقت به خود ، تاب آوری ، زنان خیانت دیده