بررسی اثربخشی بسته آموزشی قدردانی ایمونز بر بهزیستی هیجانی و پاسخ گویی ادراک شده همسر در زنان متاهل شهر اصفهان

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بسته آموزشی قدردانی ایمونز بر بهزیستی هیجانی و پاسخ گویی ادراک شده همسر در زنان متاهل شهر اصفهان بود. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در این مطالعه شامل تمامی زنان متاهل شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بودند که با توجه به هدف پژوهش ۳۰ نفر از زنان متاهل به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵) نفر جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های بهزیستی هیجانی کیز و ماگیارمو (۲۰۰۳) و پاسخ گویی ادراک شده همسر ریس و همکاران (۲۰۱۷) بود. همچنین بر رویزنان متاهل گروه آزمایش جلسات آموزشی قدردانی ایمونز در ۹ جلسه ۹۰ دقیقه ای اجرا شد. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ و به روش تحلیل کوواریانس تک متغیری (آنکوا) تجزیه و تحلیل گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. به این صورت که آموزش قدردانی به طور معناداری موجب افزایش میزان بهزیستی هیجانی و پاسخ گویی ادراک شده همسر زنان متاهل در گروه آزمایش شده است. در نتیجه آموزش قدردانی به عنوان یک مهارت، می تواند باعث ارتقاء بهزیستی هیجانی و پاسخ گویی ادراک شده همسر زنان متاهل گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش قدردانی ، پاسخ گویی ادراک شده همسر ، بهزیستی هیجانی ، زنان متاهل