یادگیری فعال مبتنی بر رشد یکپارچه

در سالهای اخیر آموزش سنتی پاسخگوی نیازهای پیچیده و متنوع دانش آموزان نیست هر کودک با ویژگیهای منحصر به فرد رشدی هیجانی، حسی و شناختی وارد کلاس درس می شود. اگر سطح بلوغ یادگیری کودکان شناخته نشود، برنامه های آموزشی نمی توانند اثر بخش باشند. رویکرد DIR، یک چارچوب توانمند برای درک و تقویت یادگیری در سطوح مختلف رشد است. با توجه به اهمیت یادگیری فعال در بهبود کیفیت آموزش و رشد همه جانبه دانش آموزان سنجش میزان آمادگی و بلوغ یادگیری فعال بسیار حیاتی است. مدل یکپارچه رشد (DIR) که بر سه بعد رشد هیجانی، اجتماعی، تفاوتهای فردی و روابط معنادار تاکید دارد، می تواند چارچوب مناسبی برای بررسی بلوغ یادگیری فعال فراهم کند. بسیاری از مدارس و معلمان در اجرای یادگیری فعال با چالشهایی روبه رو هستند که ناشی از تفاوتهای فردی، سطح رشد هیجانی-اجتماعی دانش آموزان و کیفیت روابط در کلاس است. عدم شناخت دقیق از این ابعاد باعث می شود فعالیتهای یادگیری فعال اثربخشی لازم را نداشته باشند. این مقاله با هدف بررسی سطح بلوغ یادگیری دانش آموزان در بستر یک مدرسه ابتدایی و بر پایه ی رویکرد DIR، در پی پاسخ به این پرسش اصلی است که چگونه می توان با تکیه بر مولفه های مدل DIR، سطح بلوغ یادگیری دانش آموزان را شناسایی و برای ارتقای آن در محیط مدرسه برنامه ریزی کرد؟

کلیدواژه ها:

تفاوتهای فردی ، دانش آموز مدل یکپارچه رشد ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری فعال