بهبود یادگیری مفهوم نیروی بالابری از طریق روش های فعال تدریس

چکیده پژوهش حاضر از نوع کیفی در قالب درس پژوهی با عنوان نیروی بالابری درس علوم تجربی پایه ششم دبستان دخترانه دکتر غفرانی به تعداد ۲۵ نفر از دانش آموزان در ۵ گروه ۵ نفره یک کلاس در سال ۱۴۰۳- ۱۴۰۴ اجرا شد. که اعضای گروه ۸ نفر؛شامل ۶ آموزگار( ۳ آموزگار از پایه ششم و ۲ آموزگار از پایه پنجم و ۱ آموزگار از پایه چهارم) به همراه ۲ معاون ( آموزشی و اجرایی) آموزشگاه می باشد. چالش مطرح شده از سوی آموزگاران پایه ششم در مبحث نیروی بالابری بود، که اذعان داشتند این مبحث انتزاعی و درک آن برای دانش آموزان دشوار می باشد. این مبحث به عنوان موضوع درس پژوهی انتخاب و در قالب مدل فرناندز- یوشیدا اجرا شد. روش تدریس به صورت تلفیقی که در تدریس اول و دوم شامل (آزمایشگاهی، مسئله محور، پرسش و پاسخ، مدل های سه بعدی و ویدئوهای آموزشی، تدریس داستانی، اکتشافی، بازی وار سازی) بوده است. پس از اجرای تدریس اول و نقد آن، درک نکردن ملموس مفهوم سرعت و فشار هنوز برای دانش آموزان ایجاد چالش می کرد و عوامل دیگری مثل پرسش و پاسخ کمتر بین معلم و دانش آموزان و عدم مدیریت زمان از جمله عوامل شناسایی شده توسط درس پژوهی بوده است و راه حل هایی مانند مشارکت بیشتر دانش آموزان، ارائه آزمایشات ملموس برای فهم بهتر مفهوم سرعت و فشار و مدیریت درست زمان در تدوین تدریس دوم می باشد که پس از اجرای تدریس دوم نتایج حاصل نشان دهنده ی ۹۰ درصد بهبود عملکرد دانش آموزان و بیانگر رفع چالش ایجاد شده می باشد.

کلیدواژه ها:

درس پژوهی ، نیروی بالابری ، علوم تجربی ، پایه ششم