بررسی تاثیر رهبری سمی بر قصد ترک خدمت کارکنان با نقش میانجی بی ادبی در محل کار

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رهبری سمی بر قصد ترک خدمت کارکنان با نقش میانجی بی ادبی در محل کار صورت گرفت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر روش و ماهیت توصیفی - پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری در این تحقیق کارکنان شرکت گلرنگ شعبه مشهد می باشد. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده گردیده و تعداد ۱۰۸ نفر جهت نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری تصادفی ساده می باشد. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه استفاده گردید، بدین صورت که برای سنجش رهبری سمی از پرسشنامه اشمیت (۲۰۰۸)، قصد ترک خدمت از پرسشنامه از پرسشنامه میشل و اسپکتور (۱۹۸۲)، بی ادبی در محل کار از پرسشنامه ویلسون و هلمویل(۲۰۱۳) استفاده شده است. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS ۲۴و نرم افزار Smart Pls۲.۰ انجام پذیرفت. نتیجه تحقیق نشان داد با افزایش سطح رهبری سمی، قصد ترک خدمت کارکنان افزایش می یابد، از سویی دیگر بی ادبی در محل کار رابطه رهبری سمی و قصد ترک خدمت کارکنان را میانجی گری می نماید، علاوه بر این نتایج نشان داد رهبری سمی نیز بر بی ادبی در محل کار تاثیر مستقیم دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری سمی ، قصد ترک خدمت کارکنان ، بی ادبی در محل کار