قیصرامینپور؛ شاعر پارادوکسیکال انقلاب

در این مقاله پاردوکس به عنوان یکی از ابزارهای اندیشه ورزانه ی قیصر امینپور در حیات شاعری وی بررسی شده است. تصاویر پارادوکسیکال که بازتاب اوج خلاقیت ذهنی و هنری شاعر هستند، به میزان قابل توجه، در بسامد باالیی در جهان اندیشه ی شاعر شکل گرفته اند. پارادوکس علاوه بر آنکه می تواند « وانده یا بازی کالمی به همراه داشته باشد، مخاطب را به »ای زبانی دیدن مسائل از زوایای جدید و متفاوت دعوت می کند. این تغییر زاویه ی دید، درک جدیدی از مسائل ایدئولوژیک به همراه منطق « دارد و مبتنی است بر گفتوگو که با برجسته »یی عامدانه سازی کالم همراه است. نتیجه آنکه قیصر امین پور در مواجهه با جهان و جامعه، زبان پارادوکسیکالی به کار می گیرد که نشاندهنده ی تغییر نگرش شاعر نسبت به محیط اجتماعی و ابزاری برای ایجاد عمق زیبایی و تاثیرگذاری بیشتر است. همچنین دفترهای شعری شاعر در به کارگیری تصاویر پارادوکسیکال با فراز و فرودهایی همراه است که نشاندهنده ی نوعی اضطراب، آشفتگی و درگیری درونی شاعر است.

کلیدواژه ها:

قیصر امینپور ، پارادوکس ، اندیشه ، اضطراب و آشفتگی