تحلیل نقش کیفیت ارتباط والد-فرزند در احساس شایستگی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کیفیت ارتباط والد-فرزند در احساس شایستگی تحصیلی دانش آموزان دختر شهر اهواز انجام شد و تاثیر احتمالی خودپنداره تحصیلی را به عنوان متغیر میانجی مورد ارزیابی قرار داد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را دانش آموزان دختر متوسطه اول و دوم شهر اهواز تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. گردآوری داده ها با بهره گیری از پرسشنامه های استاندارد کیفیت ارتباط والد-فرزند، خودپنداره تحصیلی و احساس شایستگی تحصیلی صورت گرفت. نتایج تحلیل آماری نشان داد میان کیفیت ارتباط والد-فرزند و احساس شایستگی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، به گونه ای که دانش آموزانی که از ارتباط والد-فرزند مطلوب تری برخوردار بودند، سطح بالاتری از شایستگی تحصیلی را گزارش کردند. همچنین نقش میانجی خودپنداره تحصیلی مورد تایید قرار گرفت؛ به این معنا که ارتباط با والدین به واسطه تقویت خودپنداره تحصیلی، احساس شایستگی بیشتری در دانش آموزان ایجاد می کند. یافته های این پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی آموزشی و تربیتی ویژه والدین و مسوولان مدرسه در جهت ارتقای کیفیت ارتباط والد-فرزند به منظور افزایش موفقیت و سلامت روانی دانش آموزان تاکید دارد. محدودیت های پژوهش، از جمله تمرکز بر دانش آموزان دختر در شهر اهواز، مورد توجه قرار گرفته و پیشنهاد شده است در پژوهش های آتی سایر عوامل زمینه ای و جنسیتی نیز لحاظ شوند.

کلیدواژه ها:

ارتباط والد-فرزند ، نقش والدین ، سبک های فرزندپروری ، شایستگی تحصیلی ، خودپنداره تحصیلی