تحلیل نقش هوش هیجانی معلم در بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان دبستانی

در دنیای آموزش امروز، نقش معلم فراتر از انتقال دانش صرف بوده و به عنوان تسهیل گر رشد عاطفی و اجتماعی دانش آموزان شناخته می شود. یکی از ابعاد کلیدی در این مسیر، برخورداری معلم از سطح مطلوبی از هوش هیجانی است که می تواند فضای کلاس را به محیطی امن، پویا و تعامل محور برای دانش آموزان تبدیل کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش هیجانی معلم در بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان دبستانی انجام شده است تا نشان دهد چگونه توانایی های هیجانی معلم بر شکل گیری تعاملات مثبت میان دانش آموزان اثر می گذارد. این تحقیق به روش کیفی، توصیفی و به شیوه کتابخانه ای اجرا شد و برای گردآوری داده ها از منابع علمی معتبر داخلی و بین المللی، پایگاه های اطلاعاتی مانند سیویلیکا، SID، نورمگز، مگ ایران و گوگل اسکولار بهره گرفته شد. یافته های تحقیق حاکی از آن است که مولفه های هوش هیجانی معلم از جمله خودآگاهی هیجانی، همدلی، خودکنترلی و مهارت های ارتباطی نقشی اساسی در مدیریت هیجانات کلاس، حل تعارضات میان دانش آموزی و پرورش مهارت های اجتماعی آنان ایفا می کند. معلمانی که از سطح بالای هوش هیجانی برخوردارند، توانایی ایجاد فضایی حمایتی و همدلانه را دارند و از طریق تشویق، بازخورد مثبت و مدیریت رفتارهای هیجانی، روابط میان فردی دانش آموزان را تقویت می کنند. نتیجه تحقیق نشان می دهد ارتقای هوش هیجانی معلمان می تواند به عنوان راهبردی عملی برای کاهش مشکلات رفتاری و افزایش تعاملات سالم میان دانش آموزان دبستانی مورد توجه سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد. در نهایت پیشنهاد می شود این مولفه در برنامه های تربیت معلم و دوره های ضمن خدمت گنجانده شود تا بستر پرورش شهروندانی توانمند و اجتماعی فراهم آید.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، روابط اجتماعی ، دانش آموزان دبستانی