بررسی رفتار هیدرولیکی توده سنگ های پیرامون سازه های آبی تاریخی شوشتر (مطالعه موردی تونل بلیتی و کانال داریون)

رفتار هیدرولیکی سازندهای زمین شناسی و توده های سنگ ها یکی از مهمترین جنبه های کاربرد مهندسی سنگ در حفاری های زیرزمینی است. امروزه نقش کلیدی بررسی ها و پژوهش های زمین شناختی و ژئوتکنیکی در بازسازی سازه های هیدرولیکی به ویژه سازه های دارای پیشینه تاریخی به خوبی شناخته شده است. با توجه به این واقعیت و اهمیت سازه های آبی تاریخی شوشتر از دیدگاه های گوناگون، نقش عوامل زمین شناختی در رفتار هیدرولیکی توده سنگ های دربرگیرنده دو سازه از مجموعه یاد شده یعنی تونل بلیتی و کانال داریون بر پایه مطالعات ژئوتکنیکی انجام شده در راستای بازسازی و نگهداری آنها، در این مقاله بررسی می شود. سازه های آبی تاریخی شوشتر در برگیرنده ۸ سد، سرریز، پل و ۳۸ آسیاب آبی است که برخی از آنها در چند دهه گذشته بر اثر عوامل گوناگون دچار آسیب، ریزش و ناپایداری شده اند. بسته شدن چاهک ها (شفت ها) ی مسیر تونل ها و افزایش رطوبت اشباع در لایه های ماسه سنگی و فرسایش سیمان رسی میان لایه های ماسه سنگی به دلیل جذب و از دست دادن آب و سست شدن دانه های ماسه سنگی و ریزش میان لایه ها مهمترین عوامل ناپایداری در این سازه ها بوده اند..

کلیدواژه ها:

رفتار هیدرولیکی ، ویژگی های ژئوتکنیکی ، تونل بلیتی ، کانال داریون ، پایدارسازی