اثربخشی گروه درمانی شناختی انسان نگر بر مقیاس های علمتی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان سینه

سرطان با پایین آوردن چشمگیر کیفیت زندگی، کاهش کارکرد جسمانی، تحرک و سطح فعالیت بدنی، بروز عواطف مثبت و منفی، درد و در نهایت کاهش سلامت را به همراه می آورد. هدف این پژوهش تعیین تاثیر گروه درمانی شناختی انسان نگر بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان سینه بود. در این پژوهش تعداد آزمودنی ها ۳۰ زن مبتلا به سرطان سینه بودند که از بین بیماران تحت درمان در سه مرکز اصلی انکولوژی شهر مشهد انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه مساوی آزمایش و گواه قرار داده شدند. ازمودنی های گروه آزمایش ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای بصورت هفته ای یکبار تحت مداخله روانشناختی انسان نگر قرار گرفتند. گروه گواه مداخله دریافت نکرد. ابزار پژوهش ویرایش سوم پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان اروپایی تحقیقات سرطان سینه بود. یافته های پژوهش تفاوت معنی دار در خرده مقیاس علائم درد، اضطراب، ریزش مو، پستان و بازو بین پیش آزمون و پس آزمون وجود دارد و در بقیه خرده مقیاس ها تفاوت مهمی مشاهده نشد. کاربرد رویکرد شناختی انسان نگر در حیطه های غیربالینی نیازمند تحقیقات بیشتر و موثر است تا بتوان از این شیوه روان درمانی در حیطه های پزشکی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

شناختی انسان نگر ، کیفیت زندگی ، سرطان سینه